wystawa czynna: 19 listopada – 30 grudnia 2011

 Galeria Labirynt, ul. Grodzka 5a

Galeria Lipowa 13 LTZSP, ul. Lipowa 13

wtorek – niedziela, godz. 12.00 – 19.00

"Trzy róże" to zestawienie trzech odmiennych postaw artystycznych, różnych temperamentów, sposobów ekspresji przy utrzymaniu "różowej konwencji" i tematyki związanej z ludzką cielesnością.  Dla Marii Pinińskiej-Bereś, Basi Bańdy i Maurycego Gomulickiego róż jest kolorem wizytówką. W ich twórczości ujawnia się jego niezwykły potencjał i nieprzewidywalny charakter. U każdego z tych artystów róż jest wyrazem innej treści, systemu wartości i stanowi manifestację „ja”. U każdego kolor przybiera specyficzny odcień, intensywność, „stopień różowości”, wywołuje inne emocje. Oprócz koloru, artystów łączy zainteresowanie sferą własnej seksualności i związanymi z nią kodami, symbolami czy mitami. Interesuje ich społeczne tabu, obszar (nie)konwencjonalnych zachowań, ról i znaków. Wszyscy dotykają spraw intymnych, badają ludzkie potrzeby i lęki. Każdy prezentuje przy tym odmienną postawę artystyczną, posługuje się charakterystycznym, wyrazistym językiem, ukazuje sobie właściwe spojrzenie i podejście do spraw cielesności. Inny jest rodzaj ich wrażliwości na formę, materiał oraz ogromny obszar wizualności związanej z płcią i relacjami pomiędzy pierwiastkiem żeńskim a męskim. Erotyczne symbole, falliczne i waginalne kształty, namiętnie uprawiany róż pozwalają im na poruszanie się po jasno i wyraźnie określonym terytorium, które pozostaje pomimo tego wciąż oszałamiająco mgliste. Cielesny, zmysłowy aspekt różu oczywiście nie wyczerpuje obszaru poszukiwań i zainteresowań artystów.  W przypadku Marii Pinińskiej-Bereś rozciągają się one na sferę egzystencjalną, głęboko osobistą, stanowiąc próbę znalezienia języka dla wyrażenia specyficznie kobiecego doświadczenia, a czasem i tę sferę przekracza znajdując swój wyraz w dziełach o charakterze społeczno-politycznym. Podobnie u Basi Bandy róż konotuje intymność, a ponadto organiczność i „coś” fizjologicznego odsyłając do tego, co w nas nieoswojone, przypisane naturze. Maurycy Gomulicki zaś sam jest antropologiem różu, bada i śledzi wszelkie jego przejawy i stopnie natężenia w kulturach na różnych szerokościach geograficznych. Róż i cielesność są więc wspólne dla tej trójki artystów, których różni doświadczenie, wiek i kontekst, w jakim powstały/ją ich prace. Związane jest to przede wszystkim z czasem, w którym tworzyła, nieżyjąca od ponad dziesięciu lat Maria Pinińska-Bereś oraz tworzącymi aktualnie Maurycym Gomulickim i najmłodszą z całej trójki Basią Bańdą. Na przestrzeni kilku dekad dystansujących artystów,  nie do poznania zmieniła się sytuacja społeczna, polityczna i kulturowa warunkująca ich sposób tworzenia i życia. Projekt stanowi próbę oddania niepowtarzalności ludzkiego doświadczenia. Chodzi o poszukanie odmienności w podobnym, o zwrócenie uwagi na różnorodne punkty widzenia, przejawiające się w rozmaitym rozłożeniu akcentów, spośród których nawet te najdelikatniejsze decydują o mikrokosmosie każdego człowieka. Na wystawie obok subtelnych, poetyckich i ironicznych dzieł Marii Pinińskiej-Bereś zostaną zaprezentowane "łobuzerskie" i niepokojące prace Basi Bańdy oraz prowokujące, ekstatyczne fetysze Maurycego Gomulickiego. "Trzy róże" to trzy różowe światy, zaskakujące jak sam kolor, który może być zarazem infantylny i subwersywny, niewinny i rozwiązły, zmysłowy lub wulgarny, niedojrzały i ironiczny. Kolor wyjątkowo afirmujący przyjemność życia, choć stereotypowo kojarzony z czymś mało ciekawym i prawdopodobnie lekko podejrzanym.

Maria Pinińska–Bereś (1931-1999)  -  jest jedną z najważniejszych artystek współczesnych, które podjęły temat kobiecości  i feminizmu na gruncie polskim.  Artystka ukończyła studia na wydziale rzeźby w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie w pracowni prof. Xawerego Dunikowskiego. Zajmowała się formami przestrzennymi, performansem, tworzyła obiekty i instalacje.  M. Pinińska-Bereś stawiała pytanie o rolę kobiety w społeczeństwie i polemizowała z jej instrumentalnym traktowaniem. Jakkolwiek podstawowym obszarem jej zainteresowań było poszukiwanie formy dla wyrażenia owego specyficznie kobiecego doświadczenia to M. Pinińska-Bereś wykonywała również prace o wymowie politycznej takie jak:  Żywy róż (1981) czy  Umycie rąk (1986). Artystka związana była z Krakowem, gdzie mieszkała i tworzyła.

Maria Pinińska-Bereś, Struga, 1979.

Maria Pinińska-Bereś, Dekonstrukcja krzywej wieży I, 1994.

Maria Pinińska-Bereś, Krąg, 1976.

Basia Bańda (1980) –  ukończyła studia na Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu (2006), na wydziale malarstwa. Oprócz obrazów tworzy obiekty, instalacje, fotografie. Jej prace charakteryzuje fascynacja  zmysłowością łącząca zachwyt nad cielesnością z lękiem i nieufnością wobec niej. Artystka nawiązuje do kobiecej seksualności poprzez dziecięcą i naiwną stylistykę, gdzie świat bajki miesza się z horrorem, co szczególnie wyraźnie widoczne jest w pracach takich jak  Sio potwory (2005); czy tych z cyklu Sinobrody; (2006). Formy jej prac, szczególnie przepełnionych treścią erotyczną akwarel, są często rozmyte, niedokończone, jakby tonące i dają poczucie utraty stabilności, niemożliwości wyartykułowania swojego doświadczenia. Basia Bańda mieszka i pracuje w Zielonej Górze.

http://www.basiabanda.pl

Barbara Bańda

Barbara Bańda

Barbara Bańda

Barbara Bańda, fragment ekspozycji.

Maurycy Gomulicki (1969) – ukończył Wydział Grafiki w Akademii Sztuk Pięknych
w Warszawie. Studiował też w Barcelonie, Mediolanie i Meksyku. Zajmuje się projektowaniem, jest fotografem, kolekcjonerem, antropologiem kultury popularnej, autorem instalacji przestrzennych i krótkich form filmowych.  Swoje prace prezentował na licznych wystawach w kraju i za granicą. W twórczości artysty ważną rolę odgrywa zagadnienie przyjemności, rozkoszy jak daje wizerunek kobiecego ciała i zdobiących je gadżetów.   Znany jest z kontrowersyjnych projektów takich jak chociażby multuidyscyplinarny projekt  Pink Not Dead! zaprezentowany w 2006 r. w CSW Zamek Ujazdowski w Warszawie, w którym artysta eksplorował „róż” we wszystkich możliwych wymiarach doświadczenia społecznego, erotycznego, emocjonalnego, mentalnego, etc. Mieszka i pracuje w Warszawie i Meksyku.

http://pinknotdead.blox.pl/html

http://www.youtube.com/watch?v=O2Aocm027Ec

http://www.flickr.com/photos/vonmurr/sets/72157594508042639/

http://pingmag.jp/2007/01/29/pink-not-dead/

Maurycy Gomulicki, fragment ekspozycji, Galeria Lipowa 13 LTZSP.

Maurycy Gomulicki, fragment ekspozycji, Galeria Lipowa 13 LTZSP.

Maurycy Gomulicki, na drugim planie prace Marii Pinińskiej-Bereś, fragment ekspozycji,

Galeria Lipowa 13 LTZSP.

Patronat medialny: